Codziennie czytam Dzienniczek Faustyny, a Boże Miłosierdzie jest też w moich kryminałach

Rozmawia Michał Bondyra
Co powinni czerpać dziś księża z życia błogosławionego ks. Sopoćki?
– W Dzikowcu, który leży teraz w diecezji sandomierskiej, proboszczem był śp. ks. Stanisław Sudoł, którego proces beatyfikacyjny trwa od 2014 roku. Miał on bardzo podobną do Sopoćki duchowość: spowiadał od 3 nad ranem do 5 po południu. Leżał w kościele krzyżem, często pościł. Jego postawa pokazuje, że zwykły ksiądz, wierzący, modlący się, do tego asceta, ale bez ekstrawagancji i efekciarstwa, walczący ze swoimi wadami przy pomocy łaski Jezusa Chrystusa, to dobry przykład świętego kapłana. Taki był też Sopoćko. Ks. Michał miał też swoje plany, które nie zawsze zgadzały się z planami biskupa Romualda Jałbrzykowskiego. Mimo rozbieżności Sopoćko na końcu zawsze okazywał posłuszeństwo przełożonemu. Posłuszeństwo, które dla wielu dziś jest nie do zaakceptowania. I w ten sposób Sopoćko doszedł do świętości.
 
Ile razy czytał Ksiądz Biskup Dzienniczek siostry Faustyny?
– Trudno powiedzieć, bo na różne sposoby czytam go cały czas. Leży otwarty na moim biurku i czerpię z niego każdego dnia. Staram się też dużo cytować księdza Sopoćkę i siostrę Faustynę w kazaniach.
 
Na obrazie Jezusa Miłosiernego jest napisane: „Jezu ufam Tobie”. Jak całkowicie oddać się Bożej woli?
– To nie jest takie proste, bo każdy człowiek ma instynkt samozachowawczy i zawsze podejmuje działanie. Warto jednak stosować zasadę św. Ignacego Loyoli: „Ufaj Bogu tak, jakby całe powodzenie spraw zależało od Boga, ale dokładaj wszystkich starań tak, jakby miało to zależeć od ciebie”. A więc działać i jednocześnie oddać się Panu Bogu całkowicie do dyspozycji i szukać spokoju w tym, że kochający Bóg nas nigdy nie opuści.

więcej w kwietniowym "KnC - Króluj nam Chryste"
bp Krzysztof Nitkieiwcz w rozmowie z Michałem Bondyrą

fot. R. Woźniak/KnC