Jako ministrant nierzadko zdarzało mi się zwyczajnie nudzić się na różańcu. Dziś wiem, że kiedy się modlę muszę uważać na jeden szczególny haczyk – rozkojarzenie.
Jak to bywa z naszą modlitwą? Stawiam to pytanie w czasie, gdy wielu z nas ma okazję uczestniczyć w nabożeństwach różańcowych. Kto choć raz modlił się na różańcu wie, że nie jest to łatwa modlitwa. Często nabożeństwa trwają ok. 30 minut, a większą część czasu zajmuje odmawianie kolejnych modlitw „Zdrowaś Maryjo”.
Zdrowaś Maryjo... Zdrowaś Maryjo… Zdrowaś Maryjo... Ta monotonia łatwo sprawia, że przestajemy skupiać się na modlitwie, a zaczynamy myśleć o przysłowiowych niebieskich migdałach albo rozglądamy się po prezbiterium. Wówczas po nabożeństwie okazuje się, że zamiast rozmawiać z Bogiem na modlitwie o rzeczach ważnych, rozmawialiśmy z samym sobą o błahostkach. To jest właśnie rozkojarzenie. Co zrobić, aby tak nie było?
Myślę, że najpierw trzeba sobie uświadomić, że powtarzanie „zdrowasiek” nie jest najważniejsze w różańcu. To co istotne to rozważanie wydarzeń z życia Jezusa i Maryi. Na początku każdej dziesiątki prowadzący modlitwę zapowiada tajemnicę różańcową. Jak dobrze wiemy, tajemnic mamy dwadzieścia, a więc możemy rozważać dwadzieścia fragmentów z życia Jezusa i Jego Matki. Odmawiając różaniec warto zatem wyobrazić sobie konkretne wydarzenie z Ewangelii. Dla przykładu: kiedy rozważamy tajemnicę ustanowienia Eucharystii można przypomnieć sobie, jak Jezus łamie Chleb i rozdaje go swoim uczniom. Warto też przywołać w pamięci dzień swojej pierwszej Komunii św. i poprosić o łaskę częstego i godnego przyjmowania Ciała Pańskiego.
Opisy prawie wszystkich tajemnic znajdują się w Piśmie Świętym. W niektórych książeczkach do nabożeństwa możemy bez trudu odnaleźć te fragmenty. Może warto przed pójściem na nabożeństwo przeczytać przynajmniej jeden fragment. Wtedy na pewno łatwiej będzie nam uczestniczyć w modlitwie różańcowej i zamiast myśleć o wczorajszym meczu, będziemy rozmyślać o tym co najważniejsze – o Jezusie i Jego całkiem pasjonującym życiu.
Powodzenia!
kl. Patryk A. Nachaczewski
| « poprzedni | następny » | « wróć |
