Św. Stanisław Kostka odbiera cześć jako orędownik ministrantów i całej polskiej młodzieży. Podczas reformy kalendarza liturgicznego jego wspomnienie zostało przeniesione z 13 listopada na 18 września, czyli na początek roku szkolnego. Patrząc na rozmaite wizerunki św. Stanisław Kostki możemy ulec wrażeniu, że był z niego niezły dziwak, chłopak inny od wszystkich, nie przystający do rzeczywistości. Otóż nic bardziej mylnego.
Swoje specyficzne nazwisko zawdzięczał protoplaście rodu, niejakiemu Nawojowi z Rostkowa, który miał się wyróżniać mocno wystającą prawą kostką policzkową. A pochodził, doprawdy, ze znakomitego rodu. Jego ojciec. Jan, piastował godność kasztelana zakroczymskiego, a do grona jego krewnych należeli m.in. biskup chełmiński Piotr, a także kasztelan gdański Jan. Matką była zaś Małgorzata z Kryskich herbu Prawdzic, spokrewniona ze znanym politykiem Stanisławem, spowinowaconym z prymasem Uchańskim.
Staś przyszedł na świat w 1550 r. w Rostkowie pod Przasnyszem, w głęboko religijnej rodzinie. Miał zaledwie 14 lat, gdy udał się, razem z bratem Pawłem, do wiedeńskiego Collegium Nobilium. Wkrótce był tam zaliczany do grona najlepszych uczniów. Nadprzyrodzona wizja Matki Bożej skłoniła go do podjęcia decyzji o wstąpieniu do Towarzystwa Jezusowego, czemu przeciwny był jego ojciec. On jednak tak bardzo pragnął zostać jezuitą, że postanowił pieszo wyruszyć do Augsburga, a stamtąd do Dylingi. Opatrznościowe spotkanie z prowincjałem, św. Piotrem Kanizy, sprawiło że został przyjęty na próbę do konwiktu. Doceniając niepospolite zalety chłopca prowincjał skierował go do Rzymu, zaopatrując w list polecający do generała zakonu św. Franciszka Borgiasza. I tak w 1568 r. Staś złożył śluby zakonne, a jego mistrz duchowy ojciec Patio uznał go za wzór doskonałości zakonnej. Niestety, niebawem zapadł na ciężka chorobę – prawdopodobnie na malarię - i 15 sierpnia 1568 r. zmarł. Wcześniej właśnie taką datę zapowiedział jako dzień swojej śmierci. Świętym został ogłoszony w 1726 r., odbierając cześć jako patron Polskiej Korony i Wielkiego Księstwa Litwy.
| « poprzedni | następny » | « wróć |
