Św. Maksymilian Maria Kolbe
Decyzją Senatu RP rok 2011 będzie poświęcony pamięci tego wybitnego Polaka i kapłana. W taki sposób, w siedemdziesiątą rocznicę męczeńskiej śmierci senat pragnie oddać cześć jego życiu i moralnej postawie. Rajmund – bo takie imię otrzymał na chrzcie – urodził się 8 stycznia 1894 r. w Zduńskiej Woli. Miał 12 lat, gdy w pabianickim kościele przeżył wizję mistyczną: Matka Boża ofiarowała mu dwie korony, białą – symbolizującą cnotę czystości i czerwoną – zapowiadającą męczeństwo. W 1907 r., wraz z bratem Franciszkiem, wstąpił do franciszkanów; później w ich ślady poszedł także młodszy brat, Józef. Po studiach w Rzymie w 1918 r. przyjął święcenia kapłańskie. Uzyskał doktorat z filozofii na Gregorianum oraz doktorat z teologii na Wydziale św. Bonawentury. Pasjonowała go matematyka i technika, fortyfikacje i taktyka wojskowa, a niektóre jego wynalazki – np. urządzenie do zapisu dźwięku – znalazły się w ministerstwie patentowym.
We Włoszech był świadkiem manifestacji antykościelnych, urządzanych w rocznicę buntu Marcina Lutra, a także powstania masonerii. Postanowił wówczas utworzyć Rycerstwo Niepokalanej, organizację zabiegającą o nawrócenie grzeszników, heretyków i członków lóż wolnomularskich, oraz uświęcenie ich za pośrednictwem Niepokalanej. Dziełem jego życia był Niepokalanów, czyli „Gród Maryi”, założony w 1927 r. w Paprotni, gmina Teresin, ok. 40 km na zachód od Warszawy na ziemiach ofiarowanych przez księcia Jana Druckiego-Lubeckiego. Obok klasztoru, nowicjatu i Małego Seminarium Misyjnego, utworzył tam wydawnictwo i nowoczesną drukarnię. Kilka lat później powstała Ochotnicza Straż Pożarna, złożona z braci zakonnych, a także radiostacja. Podobną franciszkańską placówkę misyjno-wydawniczą założył w Nagasaki (Japonia).
Podczas wojny został osadzony w obozie koncentracyjnym Auschwitz, jako nr 16670. Pewnego dnia, podczas apelu, zgłosił się dobrowolnie, w zamian za Franciszka Gajowniczka, na śmierć w bunkrze głodowym. Po dwóch tygodniach, 14 sierpnia 1941 r., został dobity zastrzykiem z fenolu, a jego ciało spalono w krematorium. W 1982 r. Jan Paweł II ogłosił go świętym.
Michał Gryczyński
