Jeśli kiedyś będziecie mieli okazję odwiedzić piękną, złotą Pragę – stolicę naszych południowych sąsiadów – na pewno udacie się na słynny most Karola. Przekonacie się wówczas jaką czcią otaczana jest tam figura św. Jana Nepomucena; każdy pielgrzym, albo turysta stara się dotknąć jej dłońmi. Figury św. Jana Nepomucena – trzymającego palec na ustach – usytuowane są, najczęściej, przy mostach, albo na samych mostach, ponieważ lud czci go jako orędownika osób tonących i patrona chroniącego przed powodziami. A, poza tym, ten święty kapłan został po śmierci wrzucony w nurt Wełtawy; posąg na praskim moście upamiętnia właśnie to miejsce. Ale jest on też patronem spowiedników i obrony dobrego imienia.
Urodził się w 1350 r. w Nepomuku, nieopodal Pragi. Był dzieckiem chorowitym, a jego rodzice, którzy żarliwymi modlitwami próbowali wyjednać mu łaskę powrotu do zdrowia, ofiarowali go na służbę Bogu. Studiował w Pradze oraz Padwie. Po przyjęciu święceń kapłańskich trafił do katedry św. Wita. Pracował jako notariusz w sądzie arcybiskupim, a później jako oficjał kierował sądownictwem w całej diecezji. Został proboszczem w kościele św. Galla, a potem w parafii świętych Piotra i Pawła. Mianowano go archidiakonem, a w 1390 r. powierzono mu godność wikariusza generalnego Pragi. Bywał już wtedy od pewnego czasu gościem dworu królewskiego. A ponieważ zyskał sławę znakomitego kaznodziei i spowiednika, więc małżonka króla, Zofia zażyczyła sobie, aby został jej osobistym spowiednikiem. Niebawem popadł jednak w niełaskę monarchy, Wacława IV i został uwięziony. Niektórzy sugerują, że z powodu zatargu króla z arcybiskupem, najczęściej przyjmuje się jednak, że prawdziwą przyczyną była zazdrość. Król podejrzewał swoją małżonkę o niewierność i zażądał od spowiednika ujawnienia tajemnicy spowiedzi, ale spotkał się ze stanowczą odmową. W więzieniu okrutnie go torturowano. Zginął 20 marca 1393 r., kilkanaście dni później ciało wyłowiono z Wełtawy i złożono w katedrze na Hradczanach. Jana Nepomucena beatyfikowano w 1720 r., a kanonizowano 19 marca 1729 r.
Michał Gryczyński
fot. R. Wożniak/KnC
| « poprzedni | następny » | « wróć |
