Urodził się 9 marca 1568 r. jako pierworodny syn margrabiego Ferdynanda di Castiglione, ze znakomitego rodu Gonzagów. Zanosiło się na trudny poród, więc rodzice ślubowali, że jeśli wszystko skończy się szczęśliwie wyruszą jako pielgrzymi do Loretto. Ojciec był uczestnikiem słyn¬nej bitwy w 1571 r., w której flota chrześcijańska pokonała Turków pod Lepanto, toteż marzył o karierze wojskowej syna. Jednak Alojzy już od wczesnych lat przeżywał tęsknotę za Bogiem i odczuwał kruchość władzy możnych tego świata. Pierwszej Komunii św. udzielił mu św. Karol Boromeusz. Ojciec wysłał chłopca na dwór florencki do wielkiego księcia Franciszka Medici, aby nabył manier dworskich. Tymczasem on złożył w jednym z kościołów florenckich przed ołtarzem Bożej Matki ślub dozgonnej czystości. Sporo czasu spędzał na modlitwie i pilnie studiował dzieła św. Piotra Kanizego oraz “Ćwiczenia duchowe” św. Ignacego Loyoli. Po¬ciągała go nauka, a zwłaszcza języki obce; niebawem posiadł znajomość łaciny, greki, hiszpań¬skiego, niemieckiego i francuskiego. Jako czternastoletni młodzieniec miał okazję podróżować, u boku ojca, w or¬szaku cesarzowej Marii Austriaczki. Uzy¬skał nawet nominację Filipa II na giermka księcia Jakuba. W końcu jednak, wbrew woli ojca, wstąpił do Towa¬rzystwa Jezusowego, zrzekając się praw do dziedziczenia na rzecz swego brata Rudolfa. W rzymskim seminarium był uczniem szczególnym, a jego kierownik duchowy – św. Robert Bellarmin, późniejszy kardynał - nie ukrywał podziwu dla postępów du¬chowych, które czynił. Za jego sugestią udał się do domu, aby załagodzić spór pomiędzy ojcem a bratem, ale potem powrócił do Rzymu. W 1587 r. złożył śluby zakonne, jednak święceń kapłańskich już nie zdążył przyjąć. Podczas epidemii dżumy zaraził się posługując wśród chorych i 21 czerwca 1591 r. zmarł. Przeżył zaledwie 23 lata. W 1605 r. został beatyfikowany, w 1726 r. – razem ze św. Stanisławem Kostką - ka¬nonizowany, trzy lata później ogłoszono go patronem młodzieży studiującej, a w 1926 r. – całej młodzieży katolickiej.
| « poprzedni | następny » | « wróć |
