autor: ks. Jacek Zjawin
Każda wizyta na cmentarzu jest mocnym przypomnieniem, o tym, że śmierć to nie gra komputerowa, gdzie można sobie doładować kilka „żyć”, ani news o katastrofie, która wydarzyła się na drugiej półkuli. Śmierć jest częścią naszego życia, tak jak noc jest częścią doby.
Piękna muzyka, śpiew ptaków i szum wiatru. Przed nami ozdobna, żelazna brama w ceglanym murze. Po kliknięciu brama ze zgrzytem otwiera się i oto jesteśmy..... na wirtualnym cmentarzu. Można wybrać sobie porę dnia i pogodę, która ma panować podczas naszej wizyty. Można (za odpowiednią opłatą) zapalić znicz na wirtualnym pomniku osoby zmarłej (nie wirtualnie, ale naprawdę). Na nagrobku prócz imienia i nazwiska, daty urodzenia i śmierci mamy takie zakładki jak: wspomnienia, galeria zdjęć, wpisy pamiątkowe, zapalone znicze. Ktoś powie, że skoro wielu ludzi odwiedza cmentarz tylko po to, by zapalić znicz i położyć wiązankę kwiatów, to mogą to zrobić wirtualnie. Także z modlitwą za zmarłych nie byłoby problemu – przecież łącza Ducha Świętego są sprawniejsze od najdoskonalszych światłowodów internetowych. Ale....myślę że można inaczej.
(...)
Przerwa w „miejscu snu”
Gdy na co dzień mówimy o śmierci – zwykle myślimy o ludziach starych, nieuleczalnie chorych, o wypadkach i katastrofach. Rzadziej myślimy o tym, że w każdej chwili każdy z nas może umrzeć. Nie piszę tego, żeby kogokolwiek straszyć, ale żeby pokazać coś bardzo ważnego. Z jednej strony w grach komputerowych zabijamy w ciągu pięciu minut setki osób, w wiadomościach telewizyjnych słyszymy o wojnach, katastrofach i wypadkach, w których giną ludzie a filmy pełne śmiertelnych ciosów czy postrzałów to już standard. Z drugiej strony tak dziwna wydaje nam się myśl o naszej śmierci, a tragiczna i przerażająca o śmierci kogoś najbliższego. Każda wizyta na cmentarzu jest mocnym przypomnieniem, o tym, że śmierć to nie gra komputerowa, gdzie można sobie doładować kilka „żyć”, ani news o katastrofie, która wydarzyła się na drugiej półkuli. Śmierć jest częścią naszego życia, tak jak noc jest częścią doby. Może dlatego już starożytni miejsce grzebania zmarłych nazwali coemeterium, co dosłownie znaczy „miejsce snu”. Na płytach nagrobnych często widzimy napis: „Niech spoczywa w pokoju”(łac. Requiescat In Pace – stąd skrót R.I.P) a podczas modlitwy mówimy: „Wieczny odpoczynek racz im dać Panie”.Śmierć to nie koniec, ale chwilowa „przerwa” tak jak nasz sen, który oddziela kolejne dni czasem odpoczynku.
Pamięć o bramie do wieczności
Myślę, że również dla nas, każda wizyta na cmentarzu (na pogrzebie bliskiej osoby, w dzień Wszystkich Świętych, Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych....) może być okazją do duchowego odpoczynku. Ci wszyscy ludzie, których pomniki mijamy, tak jak my chodzili kiedyś po ziemi. Były wśród nich dzieci, młodzież i dorośli. Chodzili do przedszkoli, szkół, uczelni i zakładów pracy. Mieli swoje radości i troski, sukcesy i porażki a teraz? Teraz w pokoju odpoczywają i czekają na prawdziwe życie – życie bez cierpienia, bez wysiłku i rozczarowań. Oni już wiedzą, że to wszystko, co dzisiaj dla nas jest ważne – przemija i że prawdziwe życie zaczyna się dopiero po śmierci. Kiedy o tym pomyślimy, to również nam udziela się ten duchowy pokój i odpoczynek. Przychodzi ochota do dobrych uczynków a znikają pokusy do zła. Z tym właśnie skutkiem wizyty na cmentarzu wiąże się odpust zupełny, który zyskujemy od 1 do 8 listopada. Modlimy się wtedy za zmarłych, ale jednocześnie przypominamy sobie o sensie naszego życia i o tym, że śmierć jest bramą do wieczności...
Ks. Jacek Zjawin
Zadanie:
Poszukaj w Piśmie Świętym cytatu, który mógłby się znaleźć na płycie nagrobnej chrześcijanina. Powinien zawierać myśl o zmartwychwstaniu, o miłości Boga, o wierze lub nadziei. Z pewnością łatwiej będzie go znaleźć w Ewangeliach lub listach św. Pawła, ale może jakiś wytrwały badacz znajdzie taki cytat w księgach Starego Testamentu.
więcej w "KnC - Króluj nam Chryste"
fot. J. Tomaszewski
