być mądrym

 
Wprost ze Słońca
autor: Renata Krzyszkowska
Unijne regulacje zobowiązują członków Unii Europejskiej, by w 2010 r. co najmniej 22 proc. zużywanej energii elektrycznej pochodziło ze źródeł odnawialnych. Polska posiada korzystne warunki klimatyczne do efektywnego pozyskiwania energii pochodzącej ze Słońca. Energia ta, przetworzona za pomocą specjalnych kolektorów, może być wykorzystywana do ogrzewania domów lub produkcji ciepłej wody użytkowej.

Jak się ocenia, wartość nasłonecznienia w Polsce, czyli ilość czasu, kiedy Słońce znajduje się nad horyzontem i nie jest zasłonięte chmurami, wynosi średnio 1200-1900 godzin. Najwięcej ciepła można pozyskać w okresie wiosenno-letnim, od początku kwietnia do końca września, kiedy Słońce znajduje się najdłużej nad horyzontem. W zimie, gdy zapotrzebowanie na energię jest największe, pożytek z kolektorów słonecznych jest znacznie mniejszy. Krótkie i pochmurne dni sprawiają, że ilość docierającej energii spada nawet poniżej 10 proc. w porównaniu z okresem letnim. Jak twierdzą eksperci, najlepszym rejonem w Polsce są tereny województwa lubelskiego, gdzie wielkość napromieniowania słonecznego wyliczono na ponad 1048 kWh/m kw. w skali roku. Średnia dla obszaru Polski wynosi ok. 990 kWh/m kw. w skali roku. Najsłabszy dopływ energii rejestruje się w województwach północnych z wyłączeniem obszaru Wybrzeża Zachodniego. Niższy poziom napromieniowania występuje też w rejonach o większym zanieczyszczeniu atmosfery, czyli na terenach uprzemysłowionych, takich jak np. Śląsk. Tam wartość napromieniowania może odbiegać od średniej krajowej do 10 procent.

Z chromu, tytanu lub krzemu

Energię słoneczną pozyskuje się przy pomocy m.in. kolektorów słonecznych cieczowych. Wśród nich najprostszymi w konstrukcji, a zarazem najtańszymi, są kolektory płaskie. W tradycyjnym urządzeniu znajduje się zestaw rurek lub jedna odpowiednio ukształtowana rurka miedziana ułożona na blasze i materiale izolacyjnym, którym może być np. wełna szklana lub pianka poliuretanowa. Całość pokryta jest powłoką absorpcyjną i przykryta szybą. Warstwy pochłaniające wykonywane są różnymi technikami. Wśród dostępnych na rynku można spotkać powłoki z czarnej farby, czarnego chromu, tlenku tytanu i krzemu, związków aluminium lub też inne firmowe wielowarstwowe technologie. Zastosowanie zewnętrznego pokrycia szklanego daje możliwość wykorzystania „efektu szklarniowego”, co przynosi dodatkowe korzyści energetyczne. Istnieją też rozwiązania, gdzie pomiędzy szybą, a pochłaniaczem (absorberem), stosuje się specjalny materiał przezroczysty (transparentny), charakteryzujący się małą przewodnością cieplną i dużą przepuszczalnością promieniowania słonecznego.

Kolektory próżniowe

Większą wydajnością wyróżniają się kolektory rurowo-próżniowe. Charakteryzują się one lepszą sprawnością niż kolektory płaskie, zwłaszcza w okresach o zwiększonym zachmurzeniu. Zbudowane są z zestawów szklanych rur, wewnątrz których panują warunki zbliżone do próżni, co stanowi bardzo dobry izolator termiczny. W przestrzeni zamkniętej znajduje się tzw. rurowy absorber, w środku którego umieszczona jest cienka rurka obiegowa odbierająca ciepło. Wejście i wyjście cieczy roboczej znajduje się w górnej części kolektora. W niektórych konstrukcjach ciecz wpływa rurką wewnętrzną i powraca od dołu do góry zewnętrzną rurką, w której z kolei nagrzewa się, przejmując ciepło od absorbera. Dodatkowo w kolektorach tego typu wokół absorbera montuje się odpowiednio wyprofilowane lustra poprawiające wydajność.
Obecnie w Polsce działa ok. 40 firm instalujących kolektory słoneczne w domkach jednorodzinnych. Kosztują od 6 do 20 tysięcy złotych, ale w dłuższej perspektywie korzystanie z nich się opłaca.


« poprzedni   |   następny » « wróć