Ostatnio naszą uwagę skupiliśmy na Jakubie, który stał się ojcem dwunastu pokoleń Izraela. Dziś bliżej przyjrzymy się jego o kilka chwil starszemu bratu – Ezawowi.
Ezaw był pierwszym z synów Izaaka i Rebeki. Księga Rodzaju tak opisuje jego wygląd: „I wyszedł pierwszy syn czerwony, cały pokryty owłosieniem, jakby płaszczem; nazwano go więc Ezaw”(25, 25). W osobie Ezawa dostrzegamy pierwszą aluzję do kraju Edom – admoni – co znaczy czerwony. To właśnie od potomków Ezawa miał wywodzić się ród Edomitów. Dalej mówi Pismo Święte, że gdy dorósł „stał się zręcznym myśliwym, żyjącym w polu” (25, 27).
Zlekceważony przywilej
Ezaw był umiłowanym synem Izaaka. Cieszył się przywilejem pierworództwa, którego na własne życzenie wyzbył się na rzecz swego młodszego brata. Pewnego razu, wracając znużony i głodny z pola, poprosił swojego brata, by ten poczęstował go przyrządzoną przez siebie czerwoną strawą – gotowaną soczewicą. Jakub zgodził się w zamian za to, że Ezaw pod przysięgą odstąpi mu przywilej pierworództwa. I tak się stało. Jak mówi Pismo Święte, to od tej czerwonej strawy Ezawa nazwano Edom. Ostatecznie o prawach pierworodnego decydował ojciec, tak więc przysięga Ezawa złożona bratu nie była wiążąca, co jednak nie usprawiedliwiało jego lekceważącego podejścia do tradycji rodowych.
Innym przykładem braku szacunku Ezawa dla rodzinnych zwyczajów były jego małżeństwa z pogankami Jehudit oraz Bosmat, które stały się powodem zgryzoty dla Izaaka i Rebeki (por. 26, 34–35).
Podstęp matki i brata
Kiedy Izaak się zestarzał wezwał Ezawa, polecając mu przyrządzenie jego ulubionej potrawy. Potem chciał mu pobłogosławić. O sprawie dowiedziała się Rebeka, która postanowiła pomóc w podstępnym przejęciu błogosławieństwa przez młodszego syna. Wraz z Jakubem zaplanowali więc ubiec Ezawa. Wierzono bowiem, że błogosławieństwo udzielone pierworodnemu ma szczególną skuteczność. Rebeka przygotowała zatem ulubione danie męża, a Jakub włożył na siebie ubranie brata, a swe nagie ręce i szyję owinął skórkami koźlęcia, by niedowidzący ojciec mógł przez dotyk stwierdzić, że jest to owłosiony Ezaw. Po tym jak Jakub otrzymał błogosławieństwo należące się Ezawowi, pierworodny dowiedział się o oszustwie, znienawidził brata i postanowił go zabić. Ten jednak za radą matki uciekł do swego wuja Labana.
Potęga przebaczenia
Po dwudziestu latach pracy u teścia Jakub postanowił wrócić w rodzinne strony. Po tym jednak, co uczynił Ezawowi, obawiał się spotkania z bratem. Jego lęk wzmógł się jeszcze bardziej, gdy usłyszał, że Eazw wyruszył mu naprzeciw z czterystoma ludźmi. Jakub postanowił zatem udobruchać brata darami. Okazało się jednak, że Ezawem nie kierowała już złość ani chęć zemsty, a gdy spotkał swego brata objął go za szyję, ucałował, potem razem z nim się rozpłakał. Nie chciał też przyjąć darów, ofiarowanych przez Jakuba, gdyż jak mówił sam ma wiele i nie potrzebuje. Dopiero po naleganiach Jakuba, przyjął je z życzliwości do niego (por. 26, 8–11). Czas zagoił rany i bracia mogli na nowo się spotkać. Straszy brat wspaniałomyślnie przebaczył młodszemu.
Przebaczenie stało się początkiem nowej, mocniejszej relacji braterskiej. Stąd i nauka płynąca dla nas, że bezsensowne jest trwanie w nienawiści. Przebaczenie jest źródłem radości, pokoju i nowego początku.
Ks. Tomasz Rogoziński
Zadanie:
Z jakiego plemienia pochodziły żony Ezawa? Odpowiedź znajdziesz w Rdz 26 i 36.
fot. Spotkanie Jakuba z Ezawem, Peter Paul Rubens (fragment)
| « poprzedni | następny » | « wróć |
