Syn nierządnicy, wielki wojownik, wygnaniec, nieszczęśliwy ojciec. Tak pokrótce można opisać kolejnego bohatera Księgi Sędziów, który przez sześć lat sprawował sądy nad Izraelem.
Poprzednicy
Nim na wodza po Abimeleku wybrano Jeftego, dla wybawienia Izraela powstał Tola z pokolenia Issachara. Mieszkając w Szamir na górze Efraima przez 23 lata sprawował sądy nad Narodem Wybranym. Gdy umarł przez kolejne 22 lata Izraelowi sądził Jair, który miał 30 synów, jeżdżących na 30 oślętach i posiadających 30 miast. Gdy umarł został pochowany w Kamon. Po jego śmierci Izraelici ponownie źle zachowywali się w oczach Pana, odeszli od Niego i zaczęli służyć Baalom, Asztartom oraz bogom ludów, z którymi mieli styczność. W ten sposób rozpalili gniew Pana i ściągnęli na siebie nieszczęście w postaci wielkiego ucisku ze strony Filistynów oraz Ammonitów. Izraelici znaleźli się w bardzo trudnym położeniu. Zdali sobie sprawę, że przyczyną ich nieszczęścia jest grzech opuszczenia Boga. Wyrzucili więc posiadane wizerunki bożków i zwrócili się do Stwórcy o ratunek.
Warunki wojownika
Jefte z hebrajskiego Jiftach co znaczy „oby Bóg otworzył” był synem nierządnicy i Gileada. Miał też braci, których urodziła żona Gileada. Gdy ci podrośli wypędzili Jeftego ponieważ nie chcieli, by ten na równi z nimi dziedziczył po wspólnym ojcu, twierdząc, że jest synem obcej kobiety. Jefte uciekł od rodziny do obcego kraju, niosąc w sobie pamięć o doznanej ze strony bliskich krzywdzie. Gdy ucisk ze strony Ammonitów się wzmógł przypomniano sobie o Jeftem, który był już znanym ze swej dzielności wojowniku. Starszyzna ludu poprosiła go, by powrócił, obiecując, że zostanie wodzem. Ta obietnica była zresztą warunkiem jego powrotu i walki z Ammonitami. Lud ustanowił Ga zatem zwierzchnikiem i wodzem, a Jefte przed Bogiem powtórzył swoje warunki.
Nieszczęsne ślubowanie
Gdy Jefte objął dowództwo wysłał posłów do króla Ammonitów w celu wyjaśnienia przyczyny konfliktu między Izraelem i Ammonitami, przytaczając w poselstwie argumenty wskazujące na bezpodstawną agresję z ich strony. Jednak słowa Jeftego nie zostały przyjęte, dlatego zaczął przygotowywać się do walki. Podczas przygotowań złożył Panu Bogu ślubowanie, które później stało się przyczyną jego wielkiego strapienia. Obiecał Panu, że jeżeli pokona Ammonitów wówczas osobę, która pierwsza wyjdzie z drzwi jego domu odda w ofierze całopalnej. Ślubowanie to okazało się podwójnie nieszczęśliwe. Po pierwsze dlatego, że Prawo Mojżesza surowo zabraniało ofiar składanych z ludzi (był to zwyczaj praktykowany przez Kananejczyków). Poza tym osobą tą okazała się być jego córka, jedyny jego potomek. Po tych smutnych wydarzeniach Jefte stoczył jeszcze zwycięską walkę z Efraimitami, którzy wystąpili przeciwko niemu, wypominając mu wcześniej, że na własną rękę, bez i pomocy, rozgromił Ammonitów. Jefte umarł po 6 latach sprawowania sądów nad Izraelem i został pochowany w swoim mieście, a sądy po nim sprawowali Ibsan, Elon i Abdon. W postaci Jeftego warto dostrzec przestrogę przed nieroztropnymi obietnicami.
ks. Tomasz Rogoziński
ramka:
Odpowiedz na pytania:
Jak nazywał się kraj, w którym zamieszkał Jefte po swojej ucieczce?
Czego dotyczyła prośba córki Jeftego, gdy dowiedziała się o nieszczęsnym ślubowaniu ojca?
W jakim mieście został pochowany Jefte po swojej śmierci?
Podpowiedzi szukaj w Sdz 10-12
fot. archiwum
| « poprzedni | następny » | « wróć |
