biblia

Pismo Święte to wspaniały list Boga do człowieka. Jego lektura uświadamia nam, jak Bóg umiłował świat i ludzi. Pozwala zrozumieć sens naszej drogi i zbliżyć się do Pana. Biblia odsłania nam też historię ludzi, ich niekiedy skomplikowanych relacji z Bogiem.

Od września ubiegłego roku, rozważając Pismo Święte, naszą uwagę skupialiśmy na cudach Pana Jezusa. W ten sposób staliśmy się nie tylko świadkami niezwykłych wydarzeń, ale mogliśmy również odbyć pielgrzymkę wiary, która pomogła nam dostrzegać cuda czynione przez Niego także w naszym codziennym życiu
Tym razem zapraszam do wejścia w świat Biblii i przyglądania się ludziom uwiecznionym na kartach Starego Testamentu. Jest ich wielu, a ich historie - co jedna to ciekawsza.
Nie można zacząć cyklu o postaciach biblijnych, nie wspominając tych, od których wszystko się zaczęło. Dlatego w tym numerze „KnC” – Ich dwoje: Adam i Ewa.

Owoc dnia szóstego
W Księdze Rodzaju czytamy: „A wreszcie rzekł Bóg: Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam” (Rdz 1, 26). W szóstym dniu Bóg stworzył różne istoty żywe jednak zwieńczeniem tego dnia było stworzenie człowieka, który wyróżniał się tym, że został obdarzony nie tylko życiem fizycznym też życiem nadprzyrodzonym, Bożym dziecięctwem. Człowiek zatem od momentu stworzenia jest istotą nie tylko cielesną, ale też duchową. Dlatego na co dzień wezwani jesteśmy do tego, by pielęgnować zarówno ciało, jak i ducha. Gdyby człowiek zaniedbał wzrostu duchowego, zacząłby się upodabniać do stworzeń, które zostały przed nim postawione na ziemi. 

Razem stanowią człowieka
W opisie stworzenia człowieka warto zwrócić uwagę na bardzo ciekawy motyw: „Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył, stworzył mężczyznę i niewiastę” (Rdz 1, 27). Obraz Boży jest widoczny zarówno w mężczyźnie, jak i kobiecie; w obojgu, bowiem to oni razem zdolni są do miłości przekazującej życie. Współuczestniczą w ten sposób w stworzeniu, wydając na świat potomstwo.
Szukając znaczenia imienia pierwszego człowieka - Adama znajdziemy w języku hebrajskim słowo ha – adam, gdzie ha to męski rodzajnik, adam znaczy człowiek. Zatem to imię symbolizuje coś więcej, pewną rzeczywistość – „człowieczeństwo”. Natomiast imię Ewa, z hebrajskiego hawwa oznacza tę, która została wzięta z męża (pamiętamy zapewne opis mówiący o tym, jak Adam pogrążył się w głębokim śnie, a Pan Bóg wyjął jedno z jego żeber, z którego stworzył Ewę; lub dająca życie.

Wolność i władza
Adam i Ewa usłyszeli od Boga Stwórcy nie tylko słowa: „Bądźcie płodni i rozmnażajcie się…” (Rdz 1, 28), ale też inne słowa, by czynili sobie ziemię poddana, by panowali nad innymi stworzeniami. Te słowa po raz kolejny podkreślają wyjątkowość człowieka, jego stworzenie na obraz Boży. Aż trzykrotnie zostaje podkreślona w pierwszym opisie stworzenia świata ta cecha - panowanie. Kolejną cechą, którą Bóg obdarzył każdego człowieka przekazując ten dar pierwszym rodzicom, jest wolność. Zostali umieszczeni w ogrodzie Eden. W nim to rosło drzewo poznania dobra i zła, czyli decyzji moralnych. W swojej wolności mogli iść za głosem Boga, współpracując z Nim lub samemu zdecydować co jest dobre, a co złe. Jak wiemy zdecydowali się na to drugie, burząc pierwotną harmonię.

Jak wygląda nasza współpraca z Bogiem, czy układa się harmonijnie, czy może wiemy lepiej co jest dla nas dobre?

Zadanie:
W Księdze Rodzaju znajdują się dwa opisy stworzenia człowieka. Porównaj je i zastanów się nad ich przesłaniem.