ABC chrześcijanina

 
Grzechy wołające o pomstę do nieba
autor: Michał Gryczyński

Tak określana jest szczególna kategoria grzechów, które stanowią najcięższe wykroczenia moralne.

Krzyczą one wprost do Boga o karę, bo są tak bardzo sprzeczne z prawem naturalnym, że ludzka sprawiedliwość jest wobec nich bezsilna, np. nie sposób przywrócić zamordowanemu życie. „Modlitwa biednego przeniknie obłoki i nie ustanie, aż dojdzie do celu” – naucza Syrach (35, 17). Grzechy te powodują wyjątkowo niegodziwe skutki, bo krzywdzą ludzi bezbronnych i są jawną niesprawiedliwością. Z tej przyczyny przywołują one Bożą sprawiedliwość, która – jak od wieków naucza Kościół – wynagradza za dobro, a za zło karze. Kara za te grzechy bywa wyjątkowo dotkliwa, bo ma odstraszać od ich popełniania, ponieważ wyrządzają one wielką krzywdę.
Mamy więc cztery grzechy wołające o pomstę do Nieba: umyślne zabójstwo, grzech cielesny przeciw naturze (homoseksualizm), krzywdzenie ludzi bezbronnych – zwłaszcza wdowy i sieroty – oraz wstrzymywanie zapłaty dla pracowników. Prawo Boże jest niezmienne, więc Katechizm Kościoła Katolickiego (1867) i dzisiaj naucza: istnieją „grzechy, które wołają o pomstę do nieba". Wołają więc do nieba: krew Abla (Por. Rdz 4, 10), grzech Sodomitów (Por. Rdz 18, 20), narzekanie uciemiężonego ludu w Egipcie (Por. Wj 3, 7-10). skarga cudzoziemca, wdowy i sieroty (Por. Wj 22, 20-22). niesprawiedliwość względem najemnika (Por. Pwt 24, 14-15; Jk 5, 4)”.
Grzechy te wyróżniane są więc w oparciu o teksty biblijne. Oto Kain, po zabiciu Abla, usłyszał od Boga, że krew jego brata woła z ziemi do Nieba. I dlatego Bóg wymierzył Kainowi surową, ale sprawiedliwą karę: „Bądź więc teraz przeklęty na tej roli, która rozwarła swą paszczę, aby wchłonąć krew twego brata, przelaną przez ciebie” (Rdz 4, 10-11). Natomiast o mieszkańcach Sodomy i Gomory wiadomo, że – jako homoseksualiści – praktykowali współżycie wbrew naturze, co sprawiło, że do Nieba płynęły głośne skargi, przyzywające Bożej sprawiedliwości: „Skarga na Sodomę i Gomorę głośno się rozlega, bo występki ich mieszkańców są bardzo ciężkie” – oznajmił Bóg Abrahamowi (Rdz 18, 20). Następny wielki grzech wymienia Księga Powtórzonego Prawa, a jest nim odmowa sprawiedliwej zapłaty robotnikom za pracę: „Tegoż dnia oddasz mu zapłatę, nie pozwolisz zajść nad nią słońcu, gdyż on jest biedny i całym sercem jej pragnie; by nie wzywał Pana przeciw tobie, a to by cię obciążyło grzechem” (Pwt 24, 15). Księga Kapłańska (19,13) przestrzega: „Nie będziesz uciskał bliźniego, nie będziesz go wyzyskiwał. Zapłata najemnika nie będzie pozostawać w twoim domu przez noc aż do poranka.”, a Syrach (34, 22) naucza: „Nędzny chleb jest życiem biednych, a kto go zabiera, jest zabójcą. Zabija bliźniego, kto mu zabiera środki do życia, i krew wylewa, kto pozbawia zapłaty robotnika.” Jest jeszcze jeden taki grzech: krzywda wyrządzona wdowom i sierotom, o czym wspomina m.in. Księga Wyjścia (22, 21 – 23): „Nie będziesz krzywdził żadnej wdowy i sieroty. Jeślibyś ich skrzywdził i będą Mi się skarżyli, usłyszę ich skargę, zapali się gniew mój, i wygubię was mieczem i żony wasze będą wdowami, a dzieci wasze sierotami”.

Michał Gryczyński

« poprzedni   |   następny » « wróć